در دل هر آنچه از تو نهفتم، شکستگی است

شاید که بازگشت تو، این درد را دواست

با این خوشی، چرا به ستم خوی کرده ای

آلودگی، چگونه درین پاکی و صفاست

بر من هر آنچه از تو رسد، خواری و جفاست

بیهوده چند عرصه بمن تنگ میکنی

بهر گذشتن تو بصحرا، هزار جاست