لرزیده ام همیشه ز هر باد و هر نسیم

ما رهرویم و قائد تقدیر، رهنماست

من از تو تیره روزترم، تنگدل مباش

بس فتنه ها که با تو نه و با من آشناست

هرگز نگفته ام که سموم است یا صباست

از کوه و آفتاب، بسی لطمه خورده ام

بر حالم، این پریشی و افتادگی گواست