بر حالم، این پریشی و افتادگی گواست

لرزیده ام همیشه ز هر باد و هر نسیم

هرگز نگفته ام که سموم است یا صباست

از کوه و آفتاب، بسی لطمه خورده ام

همواره جود کردم و چیزی نخواستم

طبعم غنی و دوستیم خالی از ریاست

بس شاخه کز فتادگیم بر فراشت سر