طفلی، مرا ز پهلوی خود بیگناه راند

دی، کودکی بدامن مادر گریست زار

کز کودکان کوی، بمن کس نظر نداشت

آن تیر طعنه، زخم کم از نیشتر نداشت

اطفال را بصحبت من، از چه میل نیست

کودک مگر نبود، کسی کو پدر نداشت