ز گرفتاری من، عبرت گیر

اینکه دیدیش چو عنقا، مگس است

کاروان است گل و لاله بباغ

سبزه اش اسب و صبایش جرس است

که سرانجام هوی و هوس است

حاصل هستی بیهوده ما

آه سردی است که نامش نفس است