کجا ز آلودگیها باک دارد

تو، خون کشتگان دل ندیدی

ازین دریا، بجز ساحل ندیدی

کسی کاو کعبه دل پاک دارد

چه محرابی است از دل با صفاتر

چه قندیلی است از جان روشناتر

خوش آن کو جامه از دیبای جان کرد