خنجر روزگار، خون پالاست

تله محکمی به پشت در است

گربه فربهی است، میان سراست

آنچنان رو، که غافلت نکشند

هر نشیمن، نه جای هر شخصی است

هر گذرگه، نه در خور هر پاست

اثر خون، چو در رهی بینی