آنچنان رو، که غافلت نکشند

هر کجا سفره ایست، نان آنجاست

تله محکمی به پشت در است

گربه فربهی است، میان سراست

خنجر روزگار، خون پالاست

هر نشیمن، نه جای هر شخصی است

هر گذرگه، نه در خور هر پاست