هر کجا سفره ایست، نان آنجاست

زاهنین میله، گردکان مربای

که چنین لقمه، خون دل، نه غذاست

هر کجا مسکنی است، کالائی است

تله محکمی به پشت در است

گربه فربهی است، میان سراست

آنچنان رو، که غافلت نکشند