هر کجا مسکنی است، کالائی است

ای بسا رنگ خوش، که جانفرساست

زاهنین میله، گردکان مربای

که چنین لقمه، خون دل، نه غذاست

هر کجا سفره ایست، نان آنجاست

تله محکمی به پشت در است

گربه فربهی است، میان سراست