که چنین لقمه، خون دل، نه غذاست

ای بسا رهنما که راهزن است

ای بسا رنگ خوش، که جانفرساست

زاهنین میله، گردکان مربای

هر کجا مسکنی است، کالائی است

هر کجا سفره ایست، نان آنجاست

تله محکمی به پشت در است