پا در آن ره منه، که راه بلاست

هر نشیمن، نه جای هر شخصی است

هر گذرگه، نه در خور هر پاست

اثر خون، چو در رهی بینی

هرگز ایمن مشو، که حمله چرخ

گر ز امروز بگذرد، فرداست

وقت تاراج و دستبرد، شب است