وقت تاراج و دستبرد، شب است

پا در آن ره منه، که راه بلاست

هرگز ایمن مشو، که حمله چرخ

گر ز امروز بگذرد، فرداست

روز، هنگام خواب و نشو و نماست

سر میفراز نزد شبرو دهر

که بسی قامت از جفاش، دوتاست