کمر خواست با پهلوانی نگین

بپوشید رخشنده رومی قبای

ز تاج اندر آویخت پر همای

نهادند بر پشت شبرنگ زین

بیامد بنزدیک آن بیشه شد

دل کامجویش پر اندیشه شد

بزیر یکی سر وبن شد بلند