آتش ما ز کجا خواهی دید

گر چه پیرایه پروانه، پر است

کس ندانست که من میسوزم

سوختن، هیچ نگفتن، هنر است

تو که بر آتش خویشت نظر است

به شرار تو، چه آب افشاند

آنکه سر تا قدم، اندر شرر است