سوختن، هیچ نگفتن، هنر است

پر خود سوختم و دم نزدم

گر چه پیرایه پروانه، پر است

کس ندانست که من میسوزم

آتش ما ز کجا خواهی دید

تو که بر آتش خویشت نظر است

به شرار تو، چه آب افشاند