چون سازد از تو، حوادث نشانه ای

آگاه و آزموده توانی شد، آن زمان

کگه شوی ز فتنه دامی و دانه ای

زین آشیان ایمن خود، یادها کنی

گردون، بر آن رهست که هر دم زند رهی

گیتی، بر آن سر است که جوید بهانه ای

باغ وجود، یکسره دام نوائب است