گردون، بر آن رهست که هر دم زند رهی

کگه شوی ز فتنه دامی و دانه ای

زین آشیان ایمن خود، یادها کنی

چون سازد از تو، حوادث نشانه ای

گیتی، بر آن سر است که جوید بهانه ای

باغ وجود، یکسره دام نوائب است

اقبال، قصه ای شد و دولت، فسانه ای