هر کس که توسنی کند، او را کنند رام

غیر از تو هیچ نیست، تو اندر میانه ای

ای نور دیده، از همه آفاق خوشتر است

آرامگاه لانه و خواب شبانه ای

در دست روزگار، بود تازیانه ای

بسیار کس، ز پای در آورد اسب آز

آن را مگر نبود، لگام و دهانه ای