بپرسش که چون آمدی ایدرا

که رو زیر آن شاخ سرو بلند

نگه کن که آن ماه دیدار کیست

سیاوش مگر زنده شد گر پریست

نیایی بدین بزمگاه اندرا

پریزاده ای گر سیاوشیا

که دلها بمهرت همی جوشیا