نه آگه بود از رسم شبانی

بدام افتند مستان، کام ناکام

ز آغل گله را تا دشت بردی

بچنگ حیله گرگش سپردی

نه میدانست شرط پاسبانی

چو عمری گرگ بد دل، گله راند

دگر زان گله، چوپان را چه ماند