چو عمری گرگ بد دل، گله راند

بچنگ حیله گرگش سپردی

نه آگه بود از رسم شبانی

نه میدانست شرط پاسبانی

دگر زان گله، چوپان را چه ماند

چو گرگ از گله هر شام و سحر کاست

شبان از خواب بی هنگام برخاست