چو در نامحکم و کوته بود بام

شبانان نیستند از گرگ، ایمن

تو وارون بخت، ایمن بودی از من

نخسبد هیچ صاحب خانه آرام

شبانان، آنقدر پرسند و پویند

که تا گمگشته ای را، باز جویند

من از تدبیر و رای خانمانسوز