لحظه ای خوش بوده ایم و رفته ایم

کاین چه ناهمواری و ناراستیست

خنده ما را، حکایت روشن است

گریه بلبل، ندانستم ز چیست

آنکه عمر جاودانی داشت، کیست

من اگر یک روزه، تو صد ساله ای

رفتنی هستیم، گر یک یا دویست