من اگر یک روزه، تو صد ساله ای

گریه بلبل، ندانستم ز چیست

لحظه ای خوش بوده ایم و رفته ایم

آنکه عمر جاودانی داشت، کیست

رفتنی هستیم، گر یک یا دویست

درس عبرت خواند از اوراق من

هر که سوی من، بفکرت بنگریست