ره آن پوی که پیدایش ازوست

چه توان کرد، فلک بی پرواست

ز ترازوی قضا، شکوه مکن

که ز وزن همه کس، خواهد کاست

لیک با اینهمه، خود ناپیداست

نتوان گفت که خار از چه دمید

خار را نیز درین باغ، بهاست