بجورم ز دامان گلزار برد

مرا بود دشمن، فروزنده مهر

وگر نه چرا کاست رنگم ز چهر

همه زیورم را بیکبار برد

همان جامه ای را که دیروز دوخت

در آتش درافکند امروز و سوخت

چرا رشته هستیم را گسست