ز غم وارهم، شادمانی کنم

توانا توئی، قطره ای جود کن

مرا نیز شاداب و خشنود کن

که تا بار دیگر، جوانی کنم

بدو گفت ابر، ای خداوند ناز

بکن کوته، این داستان دراز

همین لحظه باز آیم از مرغزار