بدو گفت ابر، ای خداوند ناز

مرا نیز شاداب و خشنود کن

که تا بار دیگر، جوانی کنم

ز غم وارهم، شادمانی کنم

بکن کوته، این داستان دراز

همین لحظه باز آیم از مرغزار

نثارت کنم لولو شاهوار