نگشت آن تن سوخته، تابناک

نخندید زان گریه زار زار

نیاویخت از گوش، آن گوشوار

ننوشید یک قطره زان آب پاک

ز امیدها، جز خیالی نماند

ز اندیشه ها جز ملالی نماند

چو اندر سبوی تو، باقی است آب