چو اندر سبوی تو، باقی است آب

نگشت آن تن سوخته، تابناک

ز امیدها، جز خیالی نماند

ز اندیشه ها جز ملالی نماند

بشکرانه، از تشنگان رخ متاب

بزردگان، مومیائی فرست

گه تیرگی، روشنائی فرست