کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 36

زانکه چوگان فلک، اینش گوست

چهرهٔ پروین اعتصامیشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 33

    گرچه گرد است بدیدن گردو

    #
  2. 34

    نه هر آن گرد که دیدی، گردوست

    #
  3. 35

    گوی چوگان فلک شد سرما

    #
  4. 36

    زانکه چوگان فلک، اینش گوست

    انتخاب‌شده
  5. 37

    همه، ناگاه گلوگیر شوند

    #
  6. 38

    همه را، لقمه گیتی به گلوست

    #
  7. 39

    کشتی بحر قضا، تسلیم است

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 36 از «گل و خاک» است.