کشتی بحر قضا، تسلیم است

زانکه چوگان فلک، اینش گوست

همه، ناگاه گلوگیر شوند

همه را، لقمه گیتی به گلوست

اندرین بحر، نه کشتی، نه کروست

کوش تا جامه فرصت ندری

درزی دهر، نه آگه ز رفوست