اندرین بحر، نه کشتی، نه کروست

همه، ناگاه گلوگیر شوند

همه را، لقمه گیتی به گلوست

کشتی بحر قضا، تسلیم است

کوش تا جامه فرصت ندری

درزی دهر، نه آگه ز رفوست

تا تو آبی به تکلف بخوری