تا تو آبی به تکلف بخوری

اندرین بحر، نه کشتی، نه کروست

کوش تا جامه فرصت ندری

درزی دهر، نه آگه ز رفوست

نه سبوئی و نه آبی به سبوست

غافل از خویش مشو، یک سر موی

عمر، آویخته از یک سر موست