نه سبوئی و نه آبی به سبوست

کوش تا جامه فرصت ندری

درزی دهر، نه آگه ز رفوست

تا تو آبی به تکلف بخوری

غافل از خویش مشو، یک سر موی

عمر، آویخته از یک سر موست