پرستندگان را بر خویش خواند

بدادند مر بیژن گیو را

مر آن نیک دل نامور نیو را

منیژه چو بیژن دژم روی ماند

عماری بسیچید رفتن براه

مر آن خفته را اندر آن جایگاه

ز یک سو نشستنگه کام را