نهفته بکاخ اندر آمد بشب

همی ریخت بر چوب صندل گلاب

چو آمد بنزدیک شهر اندرا

بپوشید بر خفته بر چادرا

به بیگانگان هیچ نگشاد لب

چو بیدار شد بیژن و هوش یافت

نگار سمن بر در آغوش یافت