کسیکه دایه حرصش بگاهواره نهاد

بچشم بی طمعت، کوه پر کاهی نیست

در آن سفیه که آز و هوی ست کشتیبان

غریق حادثه را، ساحل و پناهی نیست

بخواب رفت و ندانست کانتباهی نیست

ز جد و جهد، غرض کیمیای مقصود است

وگر نه بر صفت کیمیا گیاهی نیست