فارغ از آلایش پیوندها

جسم خاکی بی نوا، جان بی نیاز

راه دل روشن، در تحقیق باز

خاطرش خالی ز چون و چندها

نه سبوئی و نه آبی در سبو

این چنین کس از چه میترسد، بگو

حرص را در زیر پای افکنده بود