نه سبوئی و نه آبی در سبو

راه دل روشن، در تحقیق باز

خاطرش خالی ز چون و چندها

فارغ از آلایش پیوندها

این چنین کس از چه میترسد، بگو

حرص را در زیر پای افکنده بود

کشته آزند خلق، او زنده بود