فوطه درویش بگرفت و شتافت

حرص را در زیر پای افکنده بود

کشته آزند خلق، او زنده بود

الغرض، آن دزد چون چیزی نیافت

پا بدر بنهاد و بر دیوار شد

در فتاد و خفته زان بیدار شد

مشتها بر سر زد و برداشت بانگ