پا بدر بنهاد و بر دیوار شد

کشته آزند خلق، او زنده بود

الغرض، آن دزد چون چیزی نیافت

فوطه درویش بگرفت و شتافت

در فتاد و خفته زان بیدار شد

مشتها بر سر زد و برداشت بانگ

که نماند از هستی من، نیم دانگ