گه ز بام آویزمش، گاهی ز در

ساعتی فرش و زمانی بوریاست

شب لحافست و سحرگاهان رداست

گاه گردد ابره و گاه آستر

پوستینش میکنم فصل شتا

سفره ام این است، هر صبح و مسا

روزها، چون جبه اش در بر کنم