پری چهرگان رود برداشتند

گهی بزم و گه کارزار آیدا

ز هر خرگهی گل رخی خواستند

بدیبای رومی بیاراستند

بشادی همه روز بگذاشتند

چو بگذشت یک چندگاه این چنین

پس آگاهی آمد بدربان ازین