نقش هستی، نقشی از ایوان ماست

بار کفر است این، بدوش خود منه

به که برگردی، بما بسپاریش

کی تو از ما دوست تر میداریش

خاک و باد و آب، سرگردان ماست

قطره ای کز جویباری میرود

از پی انجام کاری میرود