قطره ای کز جویباری میرود

کی تو از ما دوست تر میداریش

نقش هستی، نقشی از ایوان ماست

خاک و باد و آب، سرگردان ماست

از پی انجام کاری میرود

ما بسی گم گشته، باز آورده ایم

ما، بسی بی توشه را پرورده ایم