برآشفت و این داستان باز گفت

جهانجوی کرد از جهاندار یاد

تو گفتی که بیدست هنگام باد

بدست از مژه خون مژگان برفت

کرا از پس پرده دختر بود

اگر تاج دارد بداختر بود

کرا دختر آید بجای پسر