توشه ها بردند از وزر و وبال

سجده ها کردند بر هر سنگ و خاک

در چه معبد، معبد یزدان پاک

رهنمون گشتند در تیه ضلال

از تنور خودپسندی، شد بلند

شعله کردارهای ناپسند

وارهاندیم آن غریق بی نوا