تا رهید از مرگ، شد صید هوی

از تنور خودپسندی، شد بلند

شعله کردارهای ناپسند

وارهاندیم آن غریق بی نوا

آخر، آن نور تجلی دود شد

آن یتیم بی گنه، نمرود شد

رزمجوئی کرد با چون من کسی